سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

148

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

نموده و به سى روز برساند به اين معنا كه بقيّه ماه را تا به آخر برساند و سپس دو هلال ديگر كه مجموعا شصت روز است صبر كرده و پس از آن اگر تتمّه ماه ناقص به واسطه نداشتن سلخ 14 روز بوده از ماه بعد از دو ماه ياد شده لازمست 16 روز صبر كند و بدين وسيله ماه ناقص را به سى روز كامل برساند و در صورتى كه ماه پر بوده و در نتيجه بقيّه ماه ياد شده 15 روز باشد از ماه بعد از دو ماه 15 روز لازمست صبر كند . قوله : و هى الّتى لا يحصل لها : ضميرهاى مؤنث به [ ذات الشهور ] راجع است و مقصود از [ ذات الشّهور ] زنى است كه عدّه‌اش به ملاك و مناط انقضاء ماه‌ها مىباشد . قوله : الحيض المعتاد : مقصود حيض است كه نوع زنان به آن معتاد هستند . قوله : و هى فى سنّ من تحيض : ضمير [ هى ] به ذات الشّهور راجع بوده و مقصود از [ سن من تحيض ] زمان بين نه تا 60 سالگى در زنان سيّده و 50 سالگى در غير ايشان مىباشد . قوله : سواء كانت مسترابة : ضمير در [ كانت ] به ذات الشهور راجع بوده و مراد از مسترابه زنى است كه اصلا خون نمىبيند . قوله : كما عبّر به كثير : ضمير در [ به ] به مسترابه راجع است . قوله : ام انقطع عنها الحيض : ضمير در [ عنها ] به ذات الشهور راجع است . قوله : كملت المنكسر ثلاثين : يعنى تنها ماه خورد شده را به سى روز برساند اما دو ماه ديگر را لازم نيست يعنى اگر از سى طبيعتا كمتر بودند به همان مقدار معتبر هستند .